Hemen hemen Senozlu olupta senozda anısı olmayan yoktur, bu platformda senozda başına gelen yada duyduğu olayları burda bizlerle paylaşırsanız, senozkültürü hakkında daha fazla bilgi birikimimiz olacağından şüphem yoktur,hadi bakalım en ilginç senoz anısını yakalayabilecekmiyiz,,,,,,

Karos yaylasındayız yaşım daha 12-13 çobanlık zamanlarım,cevit ahmetun kızı hesibe abla yaylada yaylacı,çoban. Seğerleri eznar denilen otlağa gotürmişik havada biraz dumanlı, gün olağan bi şekilde akşam olmak üzere seğerler vonağa geldi,oldi bağlamak zamanı, herkes seğerleri ahere topladı derken hesibe beyuk sesle bağermağelen geleyi eyyey yey ye ye ge bucigum gel buzağına çağırıyor. Ama ortada buzak yok yaylanun tüm gençleri takriben 10 kişi civarında gündüz çoban gittiğimiz eznara doğru ilerledik havanın kararmasına yarım saat var , ve herkeste bir telaş,karostan eznara kadar ağaç namına bişe yok açık arazı fakat eznarda komarluk başlıyor,o raya kadar sağlı sollu her taşın dibini baktık herkes bir ağızdan gel bucgum gel eyyeyeyyeeyeeeeeee diye çağırarak aramaktayız,Eznara indik ve herkes komarluklern arasında buzağı aramaya koyuldu bakmadık yer kalmadı ve havada iyice karardı.Artık umudu kestik Hesibe abla ağlamakli babama ne diyecem diye hayıflanıyordu ,son bi umutla derin komarlıklara bakmaktayız derken artık eve doğru döneceğiz ve tam o sırada kim olduğunu hatırlayamıyorum birisinin ayağı bi komara takılıp içine doğru yuvarlandı ve kaktığında kendisini buzağın kucağında buldu ve bağırdı; burda buzakkkkkkkk herkes zafer kazanmışcasına birbirne sarıldı.buzağı önümüze attık ve sürdük yayla yoluna ....ecdeher 1,,,,,

eğnaçor yaylasının en önemli özelliği hava tahminin yapılması imkansız olmasıdır. Biran kısakollu gömlekle bile yanıp pişerken 10 dakika içeriside dumanın gelip sarmasıyla yağmurun ne derece şiddetli bir şekilde yağdığına defalarca tanıklık ettik.
Yine güneşli bir sabah inekleri çözdük ve sulaklı denen yere gotürdük,öğlen oldu azeklerimizi açtık bir taşın üzerinde yedik,ikindiye doğruda inekleri bırakıp yaylaya döndük,aradan bi saat geçmeden duman biranda marbudam dan yukarı geldi yaylayı sardı,hava kapkara oldu bu iyiye işaret değildi,yaylacı kocakarılar hemen talimat verdi gidun seğerleri yukari alun çabuk bu hava koverecek, hemen yola koyulduk inekleri dere denen yerde buldum ve yokuş yukarı yaylaya doğru sürmeye başladık aceleyle,ama geç kalınmıştı bunu sanıyede kafamıza yumruk kalınlığında doluları yemeye başlayınca anladık, artık yapıcak çok bişe yoktu biran önce inekleri yayla düzüne çıkarmamız gerekliydi, o ani kelimelerle ifade edemiyorum inekler kafalarını göğe kaldırdı,gözlerini kapadı kontrolden çıktılar dar ve ince patıka yolda ilerleyemiyorduk geri kaçıyorlardı bizde barikat kuruyorduk önlerine,yaklaşık altmış inek vardı,çaresizdik bizi çiğneyerek aşağıya doğru kaçmaya başladılar bir kısmını zor bela vonaga (yayla düzü) ne getirdik bir kısmı ise iyice yayladak uzaklaştılar gargut(dolu) ara vermeden kalın yumula şeklinde yağmaya devam ediyordu.kulaklarımıza gelen dolu taneleri yüzünden kan akar derecesindeydi,geri kaçan inleşerin peşine düştük marbudama doğru kaçan ineklerın önünü kestik ama çıldırmışcasına aşağıya kaçmak istiyorlardı, o sıra yağış bi an durdu fakat bu bize allahın bi lutfuydu , ortalık benbeyazdı,zamanımız dardı hızla inekleri yayla yoluna soktuk koştururcasına yaylaya az bi yol kala gene başlayan dolu bir dakıka geç kalmasıyla inkeleri ucu ucuna yaylaya yetiştirmemize neden oldu, o günü unutmam unutamam... ecdeher 2